سایت قزوین امروز به مدیریت آقای خدابخش مدتی است که در فضای مجازی استان قزوین فعالیت خود را آغاز نموده است و در این مدت تاثیرات به سزائی داشته است. اخیرا" قسمت بیان نظرات این سایت راه اندازی شده و افراد عضو و غیر عضو نظرات خود را پیرامون لینک های ارسالی بیان می کنند . این بیان نظرات گاه به مناظراتی غیابی تبدیل می شود اما این نقد ها ادامه نمی یابد. اخیرا" اما لینکی با عنوان " گزارش تصویری از مسلمان شدن یک زن آمریکائی در دفتر امام جمعه قزوین " توسط شخصی با نام مستعار قاصدک به سایت قزوین امروز ارسال شد که نظرات این لینک از مرز 110 نظر گذشته است و به بیانی بزرگترین آورد نقد و نظر در سایت قزوین امروز را رقم زده است. در چرائی بیان این نظرات پرشمار باید از تاثیر یکی از متفکرین تاثیر گذار معاصر مرحوم دکتر علی شریعتی یاد کرد.

به بیان و تحلیل خود دکتر انسان ها هر چه بزرگتر باشند دوستی و دشمنی ها علیه او هم بیشتر خواهد بود . ایشان برای بیان مدعای خود از علی (ع) نام می برد که در طول تاریخ دوستی ها و دشمنی های زیادی که گاه ازمرز افراط نیز گذشته در رابطه با آن حضرت شکل گرفته است. این مسئله در مورد خود دکتر هم روی داده است و دوستی های زیاد و دشمنی ها و انتقادات بی شماری را چه در دوران حیات و چه پس از وفات او برایش در پی داشته است. در این میان اما آن چه بیشتر میدان داری نموده است انتقادات افراطی و در برابر دفاعیات احساسی بوده است . کسانی او را وهابی و عامل ساواک و غیره نامیده اند و در دیگر سوی دوستانی که هیچ گونه انتقادی را از وی بر نمی تافته اند ! به نظرم یکی از دلایلی که این لینک در قزوین امروز بیش از 110 نظر موافق و مخالف را در پی داشته است باز می گردد به نام دکتر علی شریعتی .

متاسفانه این رویکرد سفید و سیاه دیدن افراد باعث می شود تا نتوان نقد متناسبی را از آن شخصیت به دست داد. هر یک از انسان ها غیر از معصومین دارای نقاط قوت و نقاط ضعفی هستند که زمینه را برای بیان نقد و نظر پیرامون آن ها باز می کند و مرحوم شریعتی هم از این امر مستثنی نیست. او تاثیرات مثبت شگرفی بر جامعه اش داشته است و هم اشتباهاتی و خود بارها و بارها در سخنرانی هایش به این نکته اشاره می کند که آن چه می گویم نظرات من شریعتی است و هیچ تعصبی در کاملا درست بودن نظراتم ندارم و از اندیشمندان تقاضا دارم نظرات اصلاحی خود را پیرامون آن چه گفته و نوشته ام بیان دارند !  این اوج روحیه علمی در یک شخص است که نظرات خود را " این است و جز این نیست !" نمی پندارد .

امروز نیز نیازمند نقدی درست از شریعتی و دیگرانی غیر از شریعتی هستیم . گاه افرادی به نام دفاع از ولایت نظراتی را علیه شریعتی بیان می کنند که عین همان نظر از زبان رهبری هم بیان شده است. در چهارمین نظر داده شده ذیل لینک یاد شده قاصدک عامل مسلمان شدن خانم دانشجوی آمریکائی و دوری دانشجویان ایرانی از دین را در مفهوم تشیع علوی و تشیع صفوی می داند. میثم محمدی می پرسد مگر چند نوع تشیع داریم؟ ناگاه ضرغامی به عنوان حامی ولایت که البته کمی بعد تر شخص دیگری با نام مستعار مدافع حریم ولایت  با ادبیات ( روشنفکران زپرتی ) به او می پیوندد تا کار دفاع از ولایت را به پیش ببرند؟؟  باری ضرغامی برای شریعتی متاسف است که شیعه را چند پاره می داند ؟  و جالب این جاست وقتی که این افراد با نظر رهبر فقید انقلاب در خصوص اسلام آمریکائی و اسلام ناب محمدی مواجه می شوند آن را نشانه اوج درایت رهبر می دانند اما هنگامی که به فردی غیر از رهبری و در این جا شریعتی می رسند برایش متاسف می شوند!!  محمد طاهرخانی اما در ادامه به توهین آمیز بودن نظرات مدافع حریم ولایت اشاره می کند البته ضرغامی نیز در ادامه به طاهرخانی جواب می دهد که بله شما خود به مسئولین نظام توهین کردی ؟؟  نظرها چنان ادامه می یابد و گاه به مسایل خصوصی نظر دهندگان نظیر این که تو از فلان جا حقوق می گیری پس بهمان هستی ؟ ادامه می یابد و آن چه باز هم مغفول می ماند ارائه نقد از شریعتی است ؟! نظرات ادامه می یابد تا جائی که یکی از نظر دهندگان آثار شریعتی را تفکرات پوسیده ای می داند که باید به زباله دان ! انداخته شود ؟؟

در ادامه نظرات شهید مطهری در مورد شریعتی مطرح می شود . نظراتی که پیرامون انتشار آن انتقاداتی وجود دارد و بحث ها همچنان ادامه می یابد تا از مرز 110نظر می گذرد .

به نظرم آن چه باید پیرامون شریعتی در نظر گرفته شود نظرات همه بزرگان در رابطه با ایشان است . اگر مرحوم مطهری در یادداشت های خصوصی اش مطلبی را به نگارش در آورده که می توان علیه شریعتی استفاده کرد شهید بهشتی او را جستجو گری در مسیر شدن می نامد و علامه حکیمی اشتباهات شریعتی را چنان بزرگ نمی داند. بنا براین اگر در نتیجه گیری در مورد آثار علمی شخصی بخواهیم فقط یک نفر را مد نظر قرار دهیم ممکن نیست به نتیجه درست برسیم زیرا ممکن است نظر آن فرد با حب و بغض های شخصی همراه باشد و همین امر نتیجه گیری ما را نا مطمئن سازد.

نکته آخری که می خواهم در این مجال بیان کنم هیاهوهای سیاسی علیه نظرات علمی است. مسئله ای که سوگمندانه در طول تاریخ تفکر اسلامی افراد زیادی با آن دست به گریبان بوده اند: ابوریحان بیرونی - حلاج - عین القضات همدانی و در همین اواخر هم دکتر سروش .

کلام آخرم آیه ای از قرآن کریم است که به آزاد اندیشی علمی اشاره دارد:

فبشر عباد الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه

بشارت بر بندگانم که اقوال مختلف را می شنوند و بهترین آن را انتخاب می کنند .

لازمه شنیدن قول های مختلف و انتخاب بهترین آن آزادی در بیان نظرات و دیدگاه های مختلف است و این گونه جامعه به سوی تعالی و سعادت خیز بر خواهد داشت .

خدایا چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت !